Nov 022009
 

V.F.U.T.

3ος Υπερμαραθώνιος Παρθένου Δάσους Παρανεστίου

17-18 Οκτωβρίου 2009
απόσταση 104,810 χλμ. – ανάβαση/κατάβαση 3575 μ.

(photo album)

 

Είναι Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2009 και η ώρα είναι 3.30 το μεσημέρι όταν αποβιβάζομαι από το τραίνο στον σταθμό Παρανέστι Δράμας.

Μπροστά μου αντικρίζω ένα μεγάλο χωριό. Εδώ θα διεξαχθεί για τρίτη χρονιά ο υπερμαραθώνιος παρθένου δάσους Παρανεστίου.

Διοργανωτές του αγώνα είναι ο τοπικός δήμος με την βοήθεια της Νομαρχιακής αυτοδιοίκησης Δράμας.

Παραλαμβάνω τον φάκελο για τον αγώνα και πηγαίνω στον χώρο φιλοξενίας των αθλητών, στον παλιό οικισμό της ΔΕΗ, λίγα χιλιόμετρα έξω από το Παρανέστι για να ξεκουραστώ.

(SL:Slide Show, FS:Full Screen)

Virgin Forest Trail 17-18.10.2009

[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_001-640x480_0.jpg]180
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_002-640x480.jpg]230
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_003-640x480.jpg]160
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_004-640x480.jpg]280
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_005-640x480.jpg]350
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_006-640x480.jpg]300
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_007-640x480.jpg]530
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_008-640x480.jpg]410
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_009-640x480.jpg]390
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_010-640x480.jpg]400
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_011-640x480.jpg]330
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_012-640x480.jpg]290
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_013-640x480.jpg]380
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_014-640x480.jpg]390
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_015-640x480.jpg]420
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_016-640x480.jpg]360
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_017-640x480.jpg]290
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_018-640x480.jpg]290
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_019-640x480.jpg]240
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_020-640x480.jpg]220
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_021-640x480.jpg]180
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_022-640x480.jpg]170
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_023-640x480.jpg]280
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_024-640x480.jpg]180
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_025-640x480.jpg]180
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_026-640x480.jpg]150
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_027-640x480.jpg]140
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_028-640x480.jpg]130
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_030-640x480.jpg]130
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_031-640x480.jpg]180
[img src=http://www.gaiorama.net/taxidia/wp-content/flagallery/virgin-forest-trail-17-18-10-2009/thumbs/thumbs_032-640x480.jpg]170

 

Το βράδυ επιστρέφω στο χωριό για την ενημέρωση του αγώνα από τους διοργανωτές και συναντώ αρκετούς γνωστούς. Ανάμεσα σε αυτούς που θα τρέξουν στον αγώνα είναι και ο Γιάννης Μπάγιος, ο Κώστας Παπανικολάου, ο Αλκης Σπαγκούρος, ο Γιώργος Χριστοφορίδης και ο Γιάννης Αθανασίου. Τρώμε μακαρονάδα στο εστιατόριο του αγώνα και με τον Γιάννη Μπάγιο πάμε για ύπνο.  Σάββατο πρωί και πεταγόμαστε κυριολεκτικά από τα κρεβάτια μας, εγώ και ο Γιάννης, για να προλάβουμε το πούλμαν που θα μας μεταφέρει στην τοποθεσία Ζαρκαδιά, όπου θα δοθεί η εκκίνηση του αγώνα. Ευτυχώς που είχαμε δύο μπανάνες γιατί για πρωινό ούτε σκέψη.

Ο καιρός είναι συννεφιασμένος και έχει πολύ υγρασία. Κάνουμε ζέσταμα και στις 8.00 ακριβώς η δήμαρχος Παρανεστίου, κυρία Σωτηριάδου, δίνει την εκκίνηση.

102 δρομείς  ξεχύνονται στον κατηφορικό ασφαλτόδρομο. Σε λίγες εκατοντάδες μέτρα μπαίνουμε σε ανηφορικό μονοπάτι μέσα στο πυκνό δάσος. Έχουμε σχηματίσει μια μικρή ομάδα 7-8 ατόμων. Ο Γιάννης Μπάγιος, ο Κώστας Παπανικολάου, ο Άλκης Σπαγκούρος, ο Κώστας Δουβίκας, ο Νίκος Μαγγίτσης, ο Δημήτρης Μπούρδας, εγώ και ένας δυο ακόμα.

Πότε ο Δημήτρης και πότε ο Νίκος μπαίνουν μπροστά και μας δίνουν ρυθμό.

Τρέχουμε ανάμεσα σε πανύψηλα δένδρα που κρύβουν το φως και περνάμε πολλά μικρά ρυάκια ώσπου  φτάνουμε στον πρώτο σταθμό ανεφοδιασμού στην θέση Πεύκη.

Εκεί μας υποδέχεται μέσα στην ομίχλη μια από τις πιο γνωστές φιγούρες του αγώνα, ο μουσικός Γ.Αθανασιάδης με το σαξόφωνο του.

Λίγο νερό, μια γουλιά ισοτονικό, ανασυγκρότηση της παρέας και φεύγουμε.

Συνεχίζουμε να τρέχουμε πότε σε λασπωμένους χωματόδρομους και πότε σε όμορφα μονοπάτια. Ο Νίκος έχει μπει μπροστά και με σταθερό ρυθμό μας καθοδηγεί. Ανηφορίζουμε ως τον σταθμό Καικούλι και μετά ξανά κατηφόρα ως το Φαρασινό.  Περνάμε πάνω από πέτρινες γέφυρες που δεν χρησιμοποιούνται πια και τσαλαβουτάμε στα φουσκωμένα νερά μικρών χειμάρρων πριν ανηφορίσουμε προς το Αχλαδόρεμα.

Εδώ κάνουμε μια στάση για να πιούμε λίγο νερό και να φάμε μια χούφτα ξηρούς καρπούς.

Ο Δημήτρης έχει αρχίσει να μένει λίγο πίσω. Οι υπόλοιποι συνεχίζουμε μαζί.

Καθώς φεύγουμε από το Αχλαδόρεμα αρχίζει να βρέχει. Φοράμε αδιάβροχα και συνεχίζουμε. Ανηφορίζουμε μέσα σε πυκνά δάση ερυθρελάτης ως τον επόμενο, κεντρικό σταθμό, το Φρακτό.  Έχουμε ήδη διανύσει σχεδόν 37 χιλιόμετρα. Εδώ έχουμε την δυνατότητα να αλλάξουμε ρούχα και να φάμε. Φοράω πιο ζεστά ρούχα και καινούργια παπούτσια, το ίδιο κάνουν οι περισσότεροι, τρώμε και συνεχίζουμε.

Η βροχή έχει σταματήσει. Με μικρές ανηφοροκατηφόρες φτάνουμε ως το ψηλότερο σημείο της διαδρομής, στα 1590 μέτρα και κατηφορίζουμε προς την Χαράδρα 14.

Ο Κώστας, ο Άλκης και ο Κώστας έχουν φύγει γρήγορα στην κατηφόρα. Εμείς τους ακολουθούμε από απόσταση.

Περνάμε ακριβώς στην γραμμή που χωρίζει την Ελλάδα με την Βουλγαρία. Έχει πυκνή ομίχλη ναι ρίχνει χαλάζι. Περνάμε από έναν μικρό χείμαρρο και συναντάμε χωματόδρομο. Μερικές αγελάδες μας κοιτάνε με απορημένο ύφος.  Ο Γιάννης έχει ενοχλήσεις στα γόνατα και μένει λίγο πίσω. Ο Νίκος του κάνει παρέα.

Τρέχω όσο μπορώ στον λασπωμένο χωματόδρομο.  Στον σταθμό της Χαράδρας 14 προλαβαίνω τους τρεις συναθλητές που είχαν φύγει μπροστά και συνεχίζω μαζί τους.

Επόμενος σταθμός είναι στην θέση Άντερο. Ως εδώ έχουμε τρέξει την μισή διαδρομή και έχουμε κάνει σχεδόν δέκα ώρες.

Κατηφορίζουμε, για άλλη μια φορά, ένα απότομο στενό λασπωμένο μονοπάτι ως την γέφυρα του μεγάλου ρέματος. Οι τρεις σταματούν για λίγο στην γέφυρα και εγώ συνεχίζω μόνος μου. Είμαι σίγουρος ότι θα με προλάβουν. Περνάω απέναντι, περπατάω γρήγορα σε μια μικρή απότομη ανηφόρα και μετά τρέχω, κυριολεκτικά, σε μικρά λιβάδια και ομαλό μονοπάτι. Το φως της ημέρας έχει πέσει. Μπροστά μου βλέπω φώτα. Κάποιοι συναθλητές μου έχουν ήδη ανάψει τους φακούς τους. Όταν φτάνω στον σταθμό του μεγάλου ρέματος έχει νυχτώσει.  Ανάβω τον φακό κεφαλής. Η νύχτα είναι πολύ σκοτεινή. Στην μεγάλη ανηφόρα για τον επόμενο σταθμό, την ΜΟΜΑ συναντώ μια μικρή παρέα και πηγαίνω μαζί τους. Ανταλλάσσουμε λίγες λέξεις, ψιθυριστά.

Είμαι αρκετά κουρασμένος και η νύχτα δεν με βοηθάει καθόλου. Είμαι πολύ προσεκτικός. Το μονοπάτι γλιστράει.

Φτάνω στον σταθμό και οι εθελοντές με βάζουν να κάτσω δίπλα στην φωτιά για να ζεσταθώ. Μου φέρνουν φαγητό, γεμίζω το παγούρι με νερό και αλλάζω τα βρεγμένα μου ρούχα με στεγνά. Οι κνήμες μου πονάνε. Ένας από τους φυσιοθεραπευτές που βρίσκονται εκεί μου κάνει μαλάξεις.

Ετοιμάζομαι να φύγω όταν φτάνει ο Γιάννης. Μου λέει ότι θα σταματήσει. Έχει πόνους στα γόνατα. Έχει ήδη κάνει 71 χιλιόμετρα και δεν θέλει να τα καταπονήσει περισσότερο.

Απομένουν 34 χιλιόμετρα. Κατηφορίζω από τον χωματόδρομο ως την Ζαρκαδιά, το σημείο εκκίνησης του αγώνα και λίγο μετά αρχίζει η πιο επίπονη ανηφόρα του αγώνα. Αυτή που με οδηγεί στον σταθμό της Οξιάς. Νερά τρέχουν στο μονοπάτι και δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο την προσπάθεια μου. Η ιδέα της εγκατάλειψης περνάει από το μυαλό μου αλλά την διώχνω γρήγορα. Έχω κάνει τόση προσπάθεια. Δεν θα σταματήσω τώρα.

Από την Οξιά μια μικρή κατηφόρα οδηγεί στον επόμενο σταθμό, στην Σίλλη. Πάλι βρέχει. Με προλαβαίνει μια μικρή ομάδα τριών δρομέων. Τους ακολουθώ ως την Σίλλη. Μουσκεμένος φτάνω  στον σταθμό όπου κάθομαι λίγο για να ζεσταθώ. Μου προσφέρουν μια ζεστή σούπα, να είναι καλά οι άνθρωποι, την χρειαζόμουν πολύ εκείνη την στιγμή, τρώω λίγα μπισκότα και ξαναβγαίνω στην βροχή.

Περπατάω, τρέχω, βουτάω σε μικρά ρυάκια που έχουν σχηματιστεί από τα νερά της βροχής. Ξαφνικά βλέπω ένα μεγάλο φως μέσα στο δάσος. Δύο εθελοντές στέκονται μέσα στην βροχή με μια ομπρέλα στην άκρη του μονοπατιού και κάνουν έλεγχο. Κρατάνε έναν τεράστιο φακό. Κρίμα γιατί στην αρχή νόμισα ότι είχα φθάσει στον επόμενο σταθμό. Μένουν 13-14 χιλιόμετρα όταν με φτάνουν ο Κώστας, ο Αλκης  και ο Κώστας. Συνεχίζω μαζί τους. Φτάνουμε σύντομα στον σταθμό του Αρκουδορέματος, τον τελευταίο σταθμό του αγώνα. Καθόμαστε για λίγο εκεί, μιλάμε με τους εθελοντές και ξανά ξεκινάμε. Απομένουν 9 χιλιόμετρα, όλα σε χωματόδρομο και άσφαλτο. Το πιο άχαρο κομμάτι του αγώνα. Δεν έχω καμία διάθεση πλέον, να τρέξω. Ο Αλκης με τον Κώστα Δουβίκα φεύγουν μπροστά. Εγώ και ο Κώστας Παπανικολάου συνεχίζουμε περπατώντας.  Τσαλαβουτάμε στα λασπόνερα του χωματόδρομου πριν βγούμε στην άσφαλτο λίγο πριν το χωριό Ξάγναντο. Εκεί μας  προλαβαίνει και ο Νίκος που συνεχίζει με σταθερό και γρήγορο βήμα. Χαρά στο κουράγιο του. Μετά τον τερματισμό του στον ορεινό αγώνα των 125 χιλ. στον Άτλαντα του Μαρόκου πριν μια εβδομάδα τώρα μπαίνει στην τελική ευθεία για έναν ακόμα τερματισμό. Σε λίγο βλέπουμε τα φώτα του Παρανεστίου. Τερματίζουμε μαζί με τον Κώστα σε 21 ώρες 50 λεπτά και 49 δευτερόλεπτα. Είμαστε στην 59η και 60η θέση.

Οι εθελοντές και η δήμαρχος της πόλης μας περιμένουν χαμογελαστοί για να μας δώσουν τα μετάλλια μας και να μας βοηθήσουν.

Μετά από εμάς θα τερματίσουν άλλοι 24 συναθλητές μας. Ανάμεσα σε αυτούς και ο Δημήτρης Μπούρδας. Συγχαρητήρια σε όλους.

Το πούλμαν της διοργάνωσης μας μεταφέρει στα δωμάτια μας. Εκεί με περιμένει ο Γιάννης. Είμαι χάλια. Κρυώνω. Κάνω ένα ζεστό μπάνιο και ξαπλώνω.

Λίγες ώρες μετά, πάλι με βροχή, γίνονται οι απονομές στους νικητές. Κουρασμένοι, άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο,  είμαστε όλοι εκεί για να χειροκροτήσουμε τους αθλητές, τους εθελοντές, την διοργάνωση.

Αργά το απόγευμα παίρνω το τραίνο για την επιστροφή. Οι περισσότεροι από τους αθλητές έχουν ήδη φύγει.

Ελπίζω του χρόνου να είμαι πιο καλά προετοιμασμένος και να ξανατρέξω.

  2 Responses to “3ος Υπερμαραθώνιος Παρθένου Δάσους Παρανεστίου Δράμας”

  1. Θανάση, καλησπέρα

    Πολλά συγχαρητήρια για την περιγραφή του αγώνα και της διαδρομής.
    Τέτοιες προσπάθειες είναι πολύ σημαντικές να γίνονται και να προωθούνται στο ευρύτερο κοινό. Συγχαρητήρια και στη Βίκυ για το site.

    Γιάννης

  2. ΘΑΝΑΣΗ ΤΕΛΙΚΑ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΤΥΧΑΙΑ ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΑΣ …ΑΝΕΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΜΠΑΦΙ, ΙΣΩΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ ΦΙΛΙΑΣ.
    ΠΟΛΛΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΣΑΣ…ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΤΗΝ ΕΧΕΤΕ ΦΤΙΑΞΕΙ ΜΕ ΜΕΡΑΚΙ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ…
    ΠΑΝΤΩΣ ΑΠΟ ΟΤΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΕΣΥ ΚΙ Η ΣΥΖΥΓΟ ΣΟΥ ΕΙΣΑΣΤΕ ΤΡΕΛΟΙ…ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΖΩΗΣ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΤΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ…ΕΥΧΟΜΑΙ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ!!

    ΦΙΛΙΚΑ , ΑΡΗΣ

 Leave a Reply

(υποχρεωτικό)

(υποχρεωτικό)