Sep 042009
 

Piz de les Conturines (3064μ.)

Η ώρα είναι 9 π.μ. και ετοιμάζουμε τα σακίδιά μας για να ξεκινήσουμε την ανάβαση στο Piz de les Conturines. Στεκόμαστε έξω από το καταφύγιο Capana Alpina και ρυθμίζουμε το αλτίμετρό μας. Εδώ βρίσκεται η είσοδος του εθνικού πάρκου Fanes- Conturines σε υψόμετρο 1720 μέτρων. Θα ακολουθήσουμε το μονοπάτι 11 μέχρι ένα σημείο, στο δρόμο για την κορυφή του βουνού.

Δεκάδες πεζοπόροι ξεκινούν από εδώ για μία βόλτα στο δάσος, για μία ανάβαση στις άγριες, βραχώδεις κορυφές των Δολομιτών του Fanes, καθώς και για πολυήμερες διασχίσεις. Έτσι και εμείς περπατάμε μέσα στο όμορφο δάσος ανάμεσα σε πανύψηλα δένδρα και σε μικρά ρυάκια που κυλάνε δίπλα μας. Το μονοπάτι στην αρχή ανηφορίζει ομαλά μέσα στα δέντρα αλλά μετά από λίγη ώρα αρχίζει να σκαρφαλώνει απότομα, σκαλισμένο πάνω στα βράχια, ως το διάσελο της De Locia. Εκεί κάνουμε το πρώτο διάλειμμα. Η ανάβαση διαρκεί περίπου μία ώρα. Μέχρι εδώ ανεβαίνουν και οι περισσότεροι πεζοπόροι για να θαυμάσουν τη θέα από ένα «μπαλκόνι» που κρέμεται κυριολεκτικά πάνω στα βράχια, δίπλα στο μονοπάτι.

Τώρα προχωράμε προς μια ορεινή παγετωνική κοιλάδα. Το δάσος τελειώνει και τη θέση του παίρνουν καταπράσινα λιβάδια. Ξύλινα γεφύρια διευκολύνουν το πέρασμά μας πάνω από τα μικρά ποτάμια που κυλούν στο οροπέδιο.

Αριστερά και δεξιά υψώνονται οι μυτερές κορυφές των βουνών που περικλείουν την κοιλάδα. Είναι οι Piz de les Conturines και La Lavarella από τη μία πλευρά και οι Cima Scotoni και Monte Cavallo από την άλλη πλευρά, όλες με υψόμετρο περίπου 3000 μέτρα.

Περπατάμε και θαυμάζουμε την ομορφιά της φύσης. Στην όχθη του ποταμού μία αγέλη από άλογα πίνει νερό. Αμέσως μετά, μια πινακίδα μας δείχνει ότι πρέπει να αφήσουμε το μονοπάτι 11 και να ανηφορίσουμε προς μία σάρα που θα μας οδηγήσει στην κορυφή των Conturines. Έτσι, τώρα πια βαδίζουμε πάνω σε ένα ασαφές μονοπάτι που οδηγεί στο διάσελο ανάμεσα στις δύο ψηλότερες κορυφές του ορεινού αυτού συγκροτήματος, την Piz de les Conturines (3064 μ.) και την La Lavarella (3055 μ.).

Βρισκόμαστε στα 2885 μέτρα, ανάμεσα στις δύο κορυφές, και θαυμάζουμε τη θέα. Η βόρεια πλευρά του βουνού είναι μία κάθετη ορθοπλαγιά με ύψος μεγαλύτερο από 1000 μέτρα. Χαμηλά στην κοιλάδα, βλέπουμε τα μικρά χωριά San Cassiano και La Villa. Απέναντι ορθώνεται εντυπωσιακά ο ορεινός όγκος της Sella.

Παίρνουμε λίγες ανάσες και ξεκινάμε για την κορυφή Conturines. Είναι μία απότομη κορυφή, σαν πύργος.           Εκεί που τελειώνει το μονοπάτι, υπάρχει μία παλιά ξύλινη σκάλα που βοηθάει να ανεβούμε το πρώτο κάθετο πέρασμα. Στη συνέχεια μικρά ζωνάρια βοηθάνε στο απότομο ανέβασμα μέχρι τη δεύτερη σκάλα. Αυτή οδηγεί σε μία κόψη με μήκος εκατό περίπου μέτρα που τελειώνει στην κορυφή. Η θέα από εδώ είναι εντυπωσιακή˙ Marmolada, Tofana di Rozes, Sella Group.

Η ημέρα είναι πολύ καλή και αποφασίζουμε να ανεβούμε και στη δεύτερη ψηλότερη κορυφή, τη La Lavarella. Η ανάβαση δεν έχει ιδιαίτερες δυσκολίες αλλά απαιτεί αρκετή ώρα, αφού βρίσκεται μακριά από το διάσελο. Ένας μεγάλος μεταλλικός σταυρός είναι στημένος εκεί και μέσα σε μία αδιάβροχη θήκη, υπάρχει το βιβλίο της κορυφής.

Ξεκουραζόμαστε αρκετή ώρα πριν πάρουμε το δρόμο της επιστροφής. Είναι πια απόγευμα. Όταν φθάνουμε στο οροπέδιο, έχει αρχίσει να νυχτώνει. Είμαστε μόνοι μας. Ο μόνος θόρυβος που ακούμε είναι το νερό που κυλάει στο ποτάμι. Δεν θέλουμε να φύγουμε από αυτόν τον παράδεισο! Με βαριά καρδιά, κατηφορίζουμε προς το δάσος, και βράδυ πλέον, φθάνουμε στο αυτοκίνητό μας.

Μέχρι τώρα, ήξερα τους Δολομίτες ως τον κορυφαίο αναρριχητικό προορισμό, με ψηλούς, άγριους, γυμνούς, βράχινους πύργους. Τώρα γνώρισα και την άλλη τους πλευρά. Καταπράσινα, ορεινά λιβάδια, μικρά ποτάμια με ωραίες ξύλινες γέφυρες και μεγάλα δάση που σκαρφαλώνουν σε απότομες πλαγιές. Μπορώ να πω ότι με εντυπωσιάζουν και με συναρπάζουν το ίδιο…

 Leave a Reply

(υποχρεωτικό)

(υποχρεωτικό)